TerugKicken blinkt vooral uit in interactie.
Cabaretier Marlon Kicken opent zijn voorstelling Maestro alsof het om een klassiek concert gaat: in slipjas, met dirigeerstok en een muziekstandaard met een solsleutel. Dat blijkt al snel een misleidende start.
In werkelijkheid gebruikt Kicken juist allerlei bekende muziekfragmenten – van reggae en rap tot rock en meezingers – om het publiek mee te nemen langs verschillende fases van het leven.
Hij vertelt over zijn jeugd, pubertijd, verliefdheid en blikt vooruit op zijn begrafenis, met humor als belangrijkste ingrediënt. Af en toe raakt de show kort een serieuzere toon, bijvoorbeeld wanneer hij vertelt over zijn zware covidperiode. Toch blijft de insteek vooral luchtig: Kicken wil het publiek laten lachen, en dat lukt.
De show zit vol herkenbare scènes. Zo beschrijft hij een klassenfuif uit zijn tienertijd en beginnende versiertactieken in de discotheek. Zijn Brabantse dialect en verwijzing naar regionale uitgaansplekken zorgen voor veel herkenning in de zaal.
Kicken blinkt vooral uit in interactie. Hij praat veel met het publiek, stelt vragen en improviseert snel en komt telkens terug bij bezoekers uit Arnhem en Wamel. En natuurlijk bij de 13-jarige Daan die na deze avond weet wat een bioscoopbroek is. Uiteindelijk liep de voorstelling zelfs uit tot bijna twee uur, zonder dat iemand daar moeite mee leek te hebben.
De bezoekers verlaten de zaal met een brede glimlach. Marlon Kicken zelf ook: zichtbaar tevreden kijkt hij terug op een geslaagde avond. En zoals hij het zelf zegt, hij gaat naar huis met een goed gevoel – én met zijn “lekkere veerman”.
Annemarie Bouman